خودش را پهن كرده بود روي ميله هاي پل هوايي ...

سرش را آزاد می گذاشت که برود عقب ...

اینطوری آب دهانش را سخت تر قورت می داد ...

و از این حالت چقدر خوشش می آمد ...

-          شب عیده ، یکی می خری ؟ ثواب داره به خدا ... !

برگشت ؛

دخترک با آن دماغ کثیف و موای بور و بلیز زرد و شلوار قرمز و روسری بنفش ، یک جعبه فال گرفته بود جلویش و داشت دماغش را می کشید بالا !

چقدر شبیهش بود آخر خدا !

درست مثل آن شبی که 2تایی آمده بودند روی پل ...

آن شب ماه گرفته بود ... !

بدون یک کلام حرف ، تا خود سپیده ، به ماه نگاه کردند و به چشمان همدیگر ...

-          همه اش یکجا چند ؟!

دخترک تعجب کرد ...

آقا ما گدا نیستیما ... کار می کنیم ...

( لبخند )

-          من فقط پرسیدم همه اش یکجا چند ؟!

و بعد وقتی دخترک تمام آن پول ها را می چپاند توی جیبش ؛

آن وقت چی شد ؟!

هیچی !

فقط سرش را بالا آورد و دید که یک عالمه فال توی هوا تاب می خورند و مرد ...

و مرد که نیست ... !

و بعد ،

صدای ترمز ...

دخترک اما ؛

جرات نکرد زیر پل را نگاه کند ...

کرکس و چکاوک بر روی تخته سنگی که در بالای تپه ای بلند قرار داشت،با یکدیگر برخورد کردند.

چکاوک گفت: صبح به خیر آقا!

کرکس با تکبر به او نگاه کرد و با صدایی آهسته گفت: صبح به خیر.

چکاوک گفت: امیدوارم همه چیز برای تو خوب باشد آقا!

کرکس پاسخ داد و گفت: آری! همه چیز برای من خوب است.

 اما مگر نمی دانی که من سلطان پرندگان هستم و نباید پیش از آنکه سخن بگویم با من سخن بگویی؟

چکاوک گفت: به نظرم می رسد که ما از یک خانواده ایم.

کرکس با تحقیر به او نگاه کرد و گفت: چه کسی گفته است که من و تو از یک خانواده ایم؟

چکاوک پاسخ داد و گفت: دوست دارم چنین چیزی را به تو یادآوری کنم.

من به اندازهی تو می توانم تا بلندی ها پرواز کنم و نیز می توانم آوارز بخوانم و در دل مخلوقات دیگر زمین شادی بیافرینم امل تو هیچ چیز شادی آفرین و لذت بخشی نداری تا به آنان ببخشی.

کرکس خشمگین شد و گفت: شادی و لذت!

ای مخلوق کوچک و با ادعا! من می توانم تو را با یک ضربه ی منقار نابود سازم و زیر پا له کنم.

ناگهان چکاوک خود را بر پشت کرکس انداخت و شروع کرد به نوک زدن و کندن پرهایش.

کرکس آزرده از رفتار او و با سرعت تا آنجایی که می توانست به بالا پرواز کرد تا چکاوک را از پشتش بیندازد اما نتوانست و دوباره روی همان تخته سنگ فرود آمد و بر خشم خود بیفزود و شروع به لعنت سرنوشت خود نمود.

در این هنگام لاک پشت کوچکی از راه رسید و با دیدن این منظره شروع به خندیدن کرد و آنقدر خندید تا بر پشت واژگون شد.

کرکس با تکبر به لاکپشت نگاه کرد و گفت:

ای مخلوق خزنده ی کندرو!

ای که تا ابد به زمین چسبیده ای!
برای چه می خندی؟

لاک پشت گفت: خنده ی من از این است که تو به اسب مبدل شده ای و پرنده ی کوچکی سوار تو شده است و این نشان میدهد که پرنده ی کوچک بودن بهتر است.

کرکس گفت: برو و به کارخود برس!

این یک مشکل خانوادگی میان من و خواهرم چکاوک است.

به غریبه ها ارتباطی ندارد.

جبران خلیل جبران

نمی نویسم .. آقا جان اصرار نکن دیگر ... نه !

نه عزیز من  ... نمی نویسم دیگر !

گذشت آن وقتی که محلت داشتید برای عذر خواهی و بدست آوردن دل من ...

حالا دیگر دیر است حسابی !

چقدر گفتم : هوا گرم است ، مردیم ، هلاک شدیم در این اداره ی وامانده ! پنکه هاتان جواب نمی دهد!

انقدر گوش ندادید که این مطلب از حالت به قول بچه ها گفتنی "سکرت" در آمد و نشت کرد به آنور آب و چه بسا دورتر و رسید به بلاد کفر و به قول آقام خدا بیامرز همان سرلخت خانه !

حالا دراز گوش کرایه کن تو این تورم و باقالی ها را بار بزن به کجا ؟ توی این گرانی اجاره ملک که دیگر انبار پیدا نمی شود برای بار کردنش ...(!)

نباید نشت می کرد که کرد !

اثر گلخانه ای کشف کردند و کلی سمینار و فستیوال و کارنیوال (!) به راه انداختند و کلی کنگره و کنفرانس و همایش راه انداختند که چه ؟ امسال 2درجه گرمتر از همین موقع توی قرن پیش است !!!

حالا بیا و ببین همین "اجنبی" ها در "اجنبی گاهشان" چه غوغا ها که به پا نکردند در باب همین 2درجه!!

آنوقت ما چه خواستیم ؟ یک پنکه ی قوی تر که ژاپنی باشد نه از این چینی ارزون های قلابی!

آخر یکی نیست بگوید چقدر مگر فرق است بین چشم های بادومیشان و خط و زبان و کشورشان که جانمان را به لب می رسانید برای خریدن یک پنکه !

شما ها هیچی نمی شویدآخرش هم !

تا وقتی که مغزهایتان را بلانسبت من مثل این مرغ سفید ها هی کیش کیش می کنید توی یک قفس و آب و دان هم در اختیارشان نمی گذارید...

آن وقت تا در را باز کنید همه سرازیر می شوند و نشست می کنند به آنور آب و حتی از روی بد بختی هم که شده به آنور خاک توی مجارستان !!!

تا وقتی مغزهایتان مثل من فرار کنند همان به که خوابش را ببینید که به گرد پا یا حتی چیزهای مبتدی تر آنها هم برسید...

و من به عنوان یک مغز اعلام می کنم که حتی یک ثانیه هم حاضر نیستم در این ملامت کده بمانم!!!

                 (یعنی یک وقتی )= یک زمانی

در یک جایی از دنیا ...

یک آدمی بود..

که ،

خیلی زود بزرگ شد ....

پی نوشت ۱:  و او هر شب یواشکی زیر بالشتش گریه می کرد ...

پی نوشت ۲: و او یک سیاستمدار بزرگ و موفق بود ...